Danuta Noszczyńska "Pod dwiema kosami" - recenzja

Książkę tę wygrałam w konkursie na profilu facebookowym "Lubię czytać" :) Udział w nim wzięłam tylko przez wzgląd na tematykę pytania (dotyczyło Poznania), a poza tym chciałam sprawdzić swoje szczęście i proszę. Oto wygrałam jedną z pięciu książek :)

Żywa, dowcipna narracja, humorystyczne dialogi, lekki styl. Książkę czytało się szybko i przyjemnie, i nawet język – prosty, wiejski – jakim posługuje się pierwszoosobowy narrator, tytułowy Marian Żywotny – nie przeszkadza. Różnobarwne postacie, zaskakujące zwroty wydarzeń, zabawne sytuacje. Nie brak jednak smutnych momentów. Jedyne, co mi się nie podobało w powieści, to główny bohater, narrator – Marian. Chamskie odzywki, przekonanie o własnej racji, kierowanie się uprzedzeniami i stereotypami, podstępność, niezauważanie problemów we własne rodzinie, dość pogardliwy stosunek do żony, a także niejaki fanatyzm religijny – to większość z jego wad, które dość mocno irytują. W bohaterze nie dopatrzyłam się żadnej pozytywnej cechy i choć on sam myślał o sobie, że jest prawym i dobrym człowiekiem i obywatelem, szukającym za wszelką cenę sprawiedliwości, to wiele jego osadów okazało się być błędnymi, doprowadzającymi do klęski. Jednakowoż on sam zdaje się nie zauważać swoich błędów aż do końca trwania powieści, która jest niejako jego pamiętnikiem. Ogólnie rzecz biorąc książkę oceniam pozytywnie, gdyż spędziłam przy niej cały dzień prawie bez przerwy, a to oznacza, że wydała mi się w jakiś sposób interesująca pomimo niechęci do głównego bohatera (ale tak samo było z Potterem). Aczkolwiek zostanę jednak przy fantastyce i horrorze ;)